)

13 september 2017

Geen ‘one size fits all’ voor zorgcommunicatie

Johan Vos is Manager Product Marketing bij VANAD Enovation en bestuurslid van de vereniging van Organisaties voor ICT in de Zorg (OIZ). Maandelijks schrijft hij zijn opinie over ICT in de zorg. Dit keer over het onderscheid in zorginformatie-uitwisseling.

Door het Informatieberaad en programma’s als VIPP en MedMij staat zorginformatie-uitwisseling eindelijk in de spotlights. Mooi, maar het is wel belangrijk om nu geen appels en peren met elkaar te vergelijken. De ene zorginformatie is de andere niet.

Waarom is onderscheid in zorginformatie zo belangrijk, hoor ik u denken. Eén standaardoplossing voor alle informatie-uitwisseling is toch logisch en aantrekkelijk? Toch? Echter, niets is minder waar. De alledaagse praktijk van de zorg is nu eenmaal weerbarstig. Maar dat betekent zeker niet dat goede digitale informatie-uitwisseling tussen zorgverleners onderling en met patiënten onmogelijk is. Integendeel.

Geen one size fits all
Alleen niet met één zorgbrede standaard of infrastructuur. Zorginformatie en dus ook de uitwisseling ervan bestaat uit twee compleet verschillende en gescheiden werelden. Enerzijds is er de medisch-inhoudelijke informatie die wordt gebruikt in het zorgproces en anderzijds de financiële/administratieve informatie voor het declareren van geleverde zorg. Elk deel heeft zijn eigen inhoudelijke kenmerken, standaarden, governance en infrastructuren. En dat is helemaal niet erg. Sterker nog, deze werelden nu bij elkaar brengen, levert alleen maar extra complexiteit en problemen op in een toch al ingewikkeld en tijdrovend dossier.

Zorginfrastructuren
Goede ict-voorzieningen zijn noodzakelijk om de uitwisselingsambities van het Informatieberaad waar te maken. Belangrijk onderdeel hiervan zijn de zorginfrastructuren. En ja, ook daar zijn er meerdere van. En ook dat is helemaal niet erg.

Voor veel vormen van samenwerking die digitale informatie-uitwisseling behoeven, zijn infrastructuren beschikbaar die elkaar nauwelijks overlappen. Een mooi voorbeeld hiervan is het Landelijk Schakelpunt (LSP). Ooit bedacht als dé (enige) zorginfrastructuur in Nederland. Iets wat jammerlijk is mislukt, maar nu in doorgestarte vorm wel de oplossing is voor het vergroten van medicatieveiligheid. Daarnaast bieden andere zorginfrastructuren oplossingen voor het veilig uitwisselen van beelden of het versturen van een labuitslag of brief.

Patiënt als bruggenbouwer?
Vanwege de continue veranderingen in de zorg blijft er behoefte aan meerdere soorten infrastructuur. In deze context is één zorgbrede infrastructuur voor elke vorm van samenwerking en elke vorm van informatie-uitwisseling realistisch noch wenselijk.

Ook de patiënt zal via de persoonlijke gezondheidsomgeving (PGO) gebruik gaan maken van de verschillende infrastructuren om met zorgverleners medische informatie uit te wisselen. Daar houdt het voor hem of haar niet op. Financiële uitwisseling met verzekeraar of gemeente vanuit het PGO ligt in het verschiet. Wordt de patiënt met het PGO de toekomstige brug tussen beide werelden?